Diary day 1st

posted on 29 Jan 2012 23:20 by 2xe-el
จู่ๆก็อยากเขียนไดอารี่ขึ้นมากลางดึก.....
 
ชีวิตบั้นปลายเด็ก ม.5 ที่อีกไม่กี่เดือนต้องเข้าสู่สนามสอบ
 
แข่งขันกับคนรุ่นเดียวกันอีกเป็นร้อยเป็นพันเพื่อจะเข้าคณะที่ชอบ
 
อะไรที่ใช่
 
แต่กับบางคนก็ไม่แน่เพราะบางคณะมันเฉพาะทางจริงๆ
 
เช่นเราที่อยากเรียนดนตรีเป็นต้น....
 
อยากเริ่มเขียนเพื่อเป็นการเตือนสติว่าวันๆเราทำอะไรบ้าง
 
ควรจะรีบได้แล้ว
 
หรือที่ทำอยู่มันมีสาระบ้างรึเปล่า
 
อยากเข้าดนตรีสมัยนิยม เลือกไวโอลินเป็นเครื่องดนตรี
 
เศร้าใจที่เพิ่งมาเรียนเอาตอนนี้ ไม่ถึงปีด้วยซ้ำ...
 
เกิดเรื่องต่างๆขึ้นมากมาย จริงๆเราควรจะได้เรียนตั้งแต่หลายปีที่แล้ว
 
แต่เพราะคนแก่เอาแต่ใจคนนึง เอาเหตุผลหลอกๆมาอ้าง
 
กรอกหูเด็กอายุ 10 กว่าๆ ให้เชื่อ
 
แล้วจับยัดสิ่งที่ตัวเองต้องการให้
 
น่าโมโหมั้ยล่ะ?
 
 เรื่องที่ผ่านมาแล้วไม่มีอะไรแก้ได้
 
ชีวิตยังเดินต่อไปเรื่อยๆ ทำในเรื่องที่ต้องทำ
 
คนเราถ้าพยายามไม่มีอะไรที่ทำไม่ไ่ด้หรอก
 
ถ้ามั่นใจว่าพยายามจริงๆ ต่อให้เป็นคนที่จัดการอะไรๆไม่เก่งเอาซะเลย
 
มันก็ทำได้
 
ต่อจากนี้คงต้องพยายามให้มากที่สุด
 
เหมือนมันรู้อยู่แก่ใจแต่ความกลัวมันก็ทำให้ใจแป้วทุกครั้ง
 
ความกลัวทำให้ใจแป้วทุกครั้งที่จะเริ่มทำ
 
เพื่อนบอกว่า ทุกครั้งที่จะทำอะไร ถ้ามันเครียด
 
มันจะรู้สึกหมดอาลัยตายอยาก ไม่อยากทำอะไรเลย อยากอยู่เฉยๆ
 
มันบอกว่า ให้เปลี่ยนความคิดซะ
 
เครียดๆก็เครียด แต่ตอนทำไม่ต้องคิดอะไร
 
ไม่ต้องคิดว่าจะทำไม่ได้ ขอแค่ลงมือทำก็พอ ไม่ต้องคาดหวังผลลัพธ์มากนัก
 
แค่ลงมือทำ แล้วทุกอย่างก็จะดี
 
สิ่งที่ตามมาก็จะดี
 
วันนี้เป็นอีกวันทีได้ไปเรียนไวโอลิน
 
ดีใจที่อาจารย์ที่สอนรู้จุดประสงค์ของเราและตั้งใจสอนมากๆ
 
มีกำลังใจและความหวัีงขึ้นเยอะ
 
เป็นอีกวันที่ได้เทคนิคใหม่ๆมา
 
ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับการฝึกฝน เท่านั้นเอง
 
เขียนไปก็เริ่มง่วง สงสัยมันจะเรื่อยเปื่อยเกิน 5555
 
ไปนอนดีกว่า รอให้มีอะไรพัฒนาก่อนแล้วค่อยอยากมาเขียนต่อ 555
 
29.01.12